mijn gedachten, ze zijn momenteel zo zwaar

Ik ben nog klaarwakker, tja daar ben ik dus mooi klaar mee, niet dus!
Er spoken van allerlei gedachten door mijn hoofd, voornamelijk over de gezondheid van mijn moeder, ik ben nu (nog steeds) diegene die troost, die probeert om geruststelling te geven , die zegt dat “het” gewoon ff moet!
Al die onderzoeken, al die vervelende uitslagen, ze brengen zoveel onrust met zich mee
Eigenlijk ben ik er wel klaar mee!
En…. over dat gevoel, tja, daar voel ik me nu dus niet zo happy mee!
— maakt zich zorgen.

terugblik en terug naar nu

Ze is nu 58 jaar oud
Ze kijkt terug naar haar kleuterjaren, haar grote angst voor het onbekende, het werd niet begrepen
Het werd met straffe hand bestreden
Ze herinnert zich haar lagere schooljaren, ze wilde gewoon buiten zijn, geen regels en zeker geen voorgeschreven wetten
Haar verbeten opstand hierin, ja…..ook dat werd met onbegrip behandeld, niet luisteren? Tja, Dan moet je dus maar voelen!
Haar jaren op het voortgezet onderwijs, ach…. ze denkt er niet graag aan terug, niets kon haar beroeren, niets kon haar vervoeren, ze voelde zich zo intens onbegrepen!
Ze weet nog zo goed hoe teleurgesteld haar ouders waren toen ze besloot om haar eigen koers te gaan varen!
Haar jaren waarin ze heeft gewerkt als verkoopster in een kinderkledingwinkel, ze kijkt er met plezier op terug
Ze werd in haar gedachten volwassen, wist wat wel of niet kon, maar in haar houding naar de buitenwereld bleef ze zich gedragen als een onvolwassen puber
Totdat ze haar liefde vond, haar vent, hij wist haar tot zich te beroeren, haar te vervoeren tot ongekende hoogtes in het spel van de liefde
Hij wist hoe hij haar het vertrouwen in de liefde terug kon geven
Je geeft….en je krijgt terug wat je geeft

DSCF3560

Een jeugdherinnering

 

Ik was wat men vroeger noemde “een vroege leerling” Nog net geen zes jaar oud en ik moest naar de lagere school. Spannend vond ik het!
Juf Veendorp, zij was zo lief, de eerste klas van mijn lagere schooljaren, ik kijk er met plezier op terug. Ik was trots en blij dat ik “over” ging naar de tweede klas.
Na de zomervakantie,waarin ik met de jongens uit mijn straat aan het voetballen was, in de bomen klom, en ook veel kattenkwaad uithaalde moest ik toch echt terug naar school. Naar de tweede klas, bij juf Boerman, ook dat vond ik spannend!
Juf Boerman, ik moest van haar sokken (op vier pennen) leren breien, en dat terwijl de jongens bij Meester Edens mochten leren figuurzagen!
Ze was net als ik op 8 September jarig, ik moest trakteren, zij deed daar niet aan!
Haar aanwijsstok , ze gebruikte het meer voor een tik over de vingers dan op het bord!
Ik herinner me mijn verjaardag in de derde klas bij Meester Vink (wij noemden hem “Kanarie” vanwege zijn gele haar) Ik ging de klassen rond met mijn traktatie en sloeg Juf Boerman haar klas over.
Juf Boerman, volgens mijn gedachten (die ik nu heb) heeft zij mij al heel vroeg geleerd om op je eigen gevoel af te gaan!

jeugdherinnering

Ik was nog net geen vier jaar oud, wij woonden in een klein huisje op de Britanniawijk. Er was een diepe sloot tussen onze wijk en de strokartonfabriek “De Brit” waar mijn pa heeft gewerkt (meer dan veertig jaar!) Ik ben toen in die sloot gefietst, want ik wilde dus niet linksom sturen zoals mijn vader tegen me zei, toen hij me wilde leren fietsen. Mijn Oom Harm (*mijn hartje*) heeft me er uitgehaald, mijn pa was toen zowat in shock (weet ik dan van horen zeggen, want ik kan me hier echt niets meer van herinneren)
Wat ik me nog wel herinner is de dag dat ik als eerste (ook op bijna vierjarige leeftijd) in de gloednieuwe ambulance van “Taxi De Groot” naar het ziekenhuis ben gebracht. Mijn Oom Harm en Tante Mientje waren op bezoek bij mijn ouders in dat kleine huisje, Ik moest naar bed, mijn zus ook maar die mocht nog even lezen. We sliepen in een stapelbed, mijn zus onder, ik boven, want onder was niet spannend genoeg. Op de één of andere manier heb ik toen de bus “Flit” (een middel tegen muggen) te pakken gekregen en…ik heb er toen van gedronken! Ik hoor nog mijn zus gillen, ik hoor nog mijn pa huilen! “Mijn hartje” greep me in een houdgreep en liet me alle koffiemelk wat er voorhanden was drinken, er werd zelfs koffiemelk bij de buren gehaald. In de hoop dat ik dan zou gaan braken. Aangekomen in het ziekenhuis werd mijn maag leeg gepompt. Ik herinner me dat als een soort fietspomp waarvan ik de slang in mijn mond moest houden.
Mijn *vader* , ik heb hem nog steeds zo lief, het was mijn maatje, hij bracht me aan het lachen, ik mis zijn humor!
Mijn *Hartje*……Ik mis zijn onvoorwaardelijke liefde en zijn begrip!
imagesHPHHN9SB

Smile

Ik zit nog even te mijmeren, dat doe ik wel vaker. Vooral wanneer mijn gedachten van de hak op de tak springen vind ik dat fijn om te doen. Het brengt rust met zich mee, mijn tranen vloeien, mijn schaterlach die ik had over de vele hilarische momenten komt dan weer terug en bovenal…daar is dan ook weer mijn glimlach! Mijn glimlach is voor mij een soort van berusting. Ik durf te lachen, te schaterlachen en vooral te glimlachen! Ik wens dat ook “zij’ ooit eens zou kunnen glimlachen op de manier waarop ik glimlach!

Ik hou van mijn leven, ik geniet!

Tjonge wat een leuke vooruitzichten heb ik toch!

8 November, een heerlijk Grieks avondje bij ons thuis met zoon en schone dochter, het Friese raspaardje,Kyano en zijn ouders en met Jeroen en Melany, ik kook! :-)
12 November, een dagje uit met twee lieve weblogvriendinnen!
14/15 November logeert Kyano weer bij ons
17 November mag ik weer voor controle naar de tandarts
21 November komt mijn vroegere buurjongetje met zijn lieve vrouw bij ons eten en slapen.
25 November wordt mijn schoonpapa 89 jaar!!!!!
28 November ga ik met mijn hartsvriendin een dagje Groningen doen, een stadswandeling enz, heb ik heul veul zin in!
29 November een feestje vanwege een jubileum van een collega van Hemmo.
5 December moeten Hemmo en ik vast het kadootje van Sinterklaas naar Kyano brengen
8 December komt Kyano weer een dagje pret maken.
19/20 December komt Kyano weer logeren.
23 December gaat mijn schoonmama vieren dat ze 85 jaar wordt.
25/26 December kerstmis.
31 December, oudjaarsavond, lekker rustig thuis met ons tweetjes :-)
1 Januari, nieuwjaarsdag, dus een rondje familiebezoekjes.
8 Januari naar een voorstelling van “Jeans” op verzoek van een lieve weblogvriendin.
En vanavond kreeg ik het verzoek van mijn lieve hartsvriendin om een datum in December of Januari te prikken voor een etentje bij haar thuis. Gelukkig is zij net zo flexibel als dat ik ben! :-)

Koekoek, hier ben ik weer :-)

Nou, hier zit ik dan, achter, nou ja, pff, eigenlijk voor mijn toetsenbord. Wanneer ik er achter zou zitten dan kwam dit bericht in spiegelbeeld, en dat leest zo verrekte moeilijk, toch?

Mijn zin in het loggen, het komt steeds meer en meer terug, maar ja…waarmee, waarover, wanneer en zo meer, zal ik dan es echt weer beginnen? Ga ik schrijven vanuit mijn gevoel, of misschien toch vanuit mijn diepste gedachten? Of geeft mijn verstand me nu het juiste onderwerp aan?

Heel af en toe lees ik bij jou en bij hem, vaak bij haar, helaas laat ik dan geen reactie achter, maar weet alsjeblieft dat jullie allen in mijn gedachten zijn en blijven!

Mijn gevoel en mijn gedachten liggen momenteel dus echt niet op één lijn! Het is gewoon één grote chaos momenteel! Ik laat het dan ook maar mooi even daar waar het geen aandacht krijgt!

Laat ik maar gewoon beginnen met mijn grote schaterlach wanneer Kyano tegen me zegt: “Oma is koekoek, oma is lief!”

10592708_557451181047141_7105753793721247985_n