Kyano, mijn glimlach

Vanavond mocht ik weer op Kyano passen, ik had hem naar bed gebracht, liedjes gezongen, knuffels gegeven en zijn slaapzakje dicht geritst, welterusten lieverd, morgen is mama er weer.
Hoor ik even later door de babyfoon: “Mama, maamaa!. Stilte. Even later: O nee, OOOMAAAA! Glimlach, dan ben je pas twee jaar en corrigeer je jezelf al!
(zijn slaapzak was niet goed dichtgeritst)
Ik hou van dat jochie!!!!
69208_417773218337568_974009841_n

Categorieën: persoonlijk | 6 reacties

Tja………….

Ik ben nog klaarwakker, pff! Ik zit een beetje te mijmeren. Vandaag heeft mijn moeder me vier keer gebeld.
“Gees, wanneer kom je nu, ik weet het niet meer! Gees, kom je vandaag nog langs? Ja toch? Gees, pa zijn broeken zijn allemaal te klein. Gees, kom je vandaag nog langs?

Ja mam, ik kom nog langs! Echt!
Pff, soms, heel soms, wordt het me toch echt ff te gek hoor. Ik hou van mijn ouders, ik ben ze dankbaar voor dat gene wat ik van hun heb geleerd en heb mee gekregen, maar soms…..heb ik daar tegenwoordig ff geen boodschap meer aan!
Ik ben moe en wil naar Kreta toe!
DUSSSSS!!!!!

Categorieën: persoonlijk | 4 reacties

“Sweet memories”

Dag meiske.

Dag Tantie Mellema, is Ome Mellema al wakker?

Nee, je hebt weer es geluk, je mag hem wakker maken, doe het maar hoor lief meiske.

Ik was vier jaar oud, ik sloop zachtjes naar de bedstede waar in Ome Mellema sliep, hij had zijn slaap zo nodig na zijn zware nachtdienst! En toch, wanneer ik hem met een zacht kriebelend gebaar stoorde in zijn slaap, werd hij wakker met een grote glimlach op zijn gezicht!

Ben je er weer? Wat wil je, een kus van mij of een pannenkoek van  Tantie Mellema?

Nou ja, ik wilde het liefst allebei natuurlijk!

En…ja, ik kreeg ze!

“Sweet memories”

 

 

 

Categorieën: persoonlijk | 8 reacties

Mijn vader

Mijn vader. Toch, ja natuurlijk, toch ondanks alles, hou ik nog steeds van hem!droevig

Categorieën: muziek, persoonlijk | 9 reacties

Trots

“Mijn paardjes” hangen nu bij de directeur van een verzekeringskantoor aan de muur! :-)

IMG_0002

Categorieën: persoonlijk, schilderijen | 10 reacties

Slecht nieuws

Mijn moeder belde me vanavond, ik moest (voor de zoveelste keer) even naar mijn vader luisteren. “Geesje, ik ben nu helemaal blind, ik zie nu dus echt niets meer”
Pfff!
Mijn lief, Hemmo, man, wat heb ik je lief!… Je hebt zo veel begrip voor mijn verdriet, en voor alles wat dat met zich meebrengt!

Categorieën: muziek, persoonlijk | 4 reacties

Noem het beestje dan ook gewoon bij de naam!

Lief!!! Deze kreeg ik van Kyano zijn moeder, Marilyn.
Er zitten 3 blokjes gedroogd grond en zaadjes in. Water op de blokjes en zaadjes er in strooien. Afdekken met voeding.
Zat er dus geen voeding bij in, zegt Hemmo dat ik die droge voedingkorrels voor in de kas er ook wel bij kan gooien.
Zo gezegd zo gedaan, vandaag keek ik ff of er al iets naar boven kwam, ik roer ff door de opgeloste voeding…Zit ik dus gewoon met mijn wijsvinger in de stront te roeren!!!! STINKEN!!!!!
Dat weet ik toch niet jonge!!!! Noem het dan ook geen voeding maar gewoon gedroogde stront!

Categorieën: zomaar wat | 6 reacties

Home alone

Wat ik doe als mijn lief een paar dagen van huis is?
Ik trek een flesje witte wijn open, snij een stukje geitenkaas in blokjes, leg een paar groene en zwarte olijven op een bordje, en ik ga luisteren naar mijn favoriete zanger. Ik geniet van dit soort avondjes voor me zelf!

Categorieën: muziek, persoonlijk | 7 reacties

Openheid van zaken

Openheid van zaken, van zaken die men heel lang angstvallig heeft verborgen. Uit angst voor afwijzing, maar vooral voor de gevolgen van die openheid.
Openheid van angstvallige zaken zorgt er voor dat je met je billen bloot moet gaan!
Maar het zorgt ook voor een opluchting, je hoeft niets meer te verbergen, je krijgt er zelfs vaak onverwachte begrip voor terug.
Ik neem mijn angst voor het (zelf) auto rijden op een snelweg als voorbeeld. Dat heb ik namelijk!
Voor meer dan 20 jaar geleden heb ik een ongeluk op een snelweg gehad, een paar maanden daarna sloeg de paniek bij mij toe! Nadien heb ik nooit meer op een snelweg gereden. Alleen de gedachte er aan bezorgde mij al zweet en paniek aanvallen! Ik heb zelfs speciale (ontzettend dure) rijlessen op de snelweg genomen, met als resultaat: de paniek sloeg in als een kernbom!
Daarna heb ik het besluit genomen om er nooit meer een probleem van te maken, het is me gewoon weg niet gelukt om die angst te overwinnen! Mijn openheid van zaken gaf mij de vrijheid om afstand te nemen van mijn probleem.
Er is namelijk altijd wel een weg te vinden om op je bestemming te komen!
Heb jij ook een verborgen angst? Durf te praten, geef openheid van zaken, het brengt zoveel opluchting en rust met zich mee!
Dit op waarheid beruste verhaal heb ik geschreven naar aanleiding van een open en eerlijk bericht van Maurice op facebook en hier. http://schoongenoeg.blogse.nl/ Zijn columns van/over ervaringsdeskundigen hebben mijn grote respect!!!!

Categorieën: persoonlijk | 11 reacties

Blog op WordPress.com. Het Adventure Journal thema.

Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.

Doe mee met 25 andere volgers