Honderd woorden had ik geschreven over een klein meiske, een mooi, zo ontzettend gewenst meiske…. van nog geen drie weken oud. Toen ik ze terug las besloot ik om ze van m,n weblog te verwijderen. Want…. hoe kan ik in vredesnaam met honderd woorden vertellen hoe het is wanneer zo,n lief klein meiske in een ambulance met hoge snelheid, en alle toeters en bellen, die er op zo,n auto zijn bevestigd, in werking zijn gezet, naar het dichts bijzijnde ziekenhuis wordt gebracht? Welke woorden moet ik gebruiken om te vertellen hoe het voelt voor de jonge ouders wanneer ze hun kleine meiske, laat in de avond, onder telefonische begeleiding van de dienstdoende arts van een “Doktersdienst”….. met twee vingers moeten reanimeren… hier mee moeten doorgaan… totdat de ambulancebroeders hun taak overnemen? Hun angst, het moet voor hun zo ongekend groot zijn geweest.
De onzekerheid wat de grootouders op dat moment hebben gevoeld om de toekomst van hun pas geboren kleinkind, de pijn die zij moesten ondergaan toen ze de tranen en de angst van hun dochter en schoonzoon zagen. Hun onmacht, het sloeg werkelijk alles stuk.
Onze verslagenheid vanwege de angst van de grootouders is groot, onze tranen om de pijn en ontsteltenis van de jonge ouders…. Ik kan daar geen woorden voor vinden.
Dit verhaal, (in mijn gedachten zo onwerkelijk) was hetgene wat ik gisteren in honderd woorden wilde vertellen.
Het is onmogelijk om dit in honderd woorden te beschrijven.
Mirella, lief klein meiske, m,n lief en ik hadden je al in ons hart gesloten vanaf het moment dat we wisten dat je geboren zou gaan worden. Je bent de kleindochter van onze vrienden Hans en Feike.
Mirella, wij allen vechten met je mee!
(wil jij ook eens meedoen met deze schrijfopdracht? Klik dan op de volgende link http://platoonline.wordpress.com/2012/01/25/we-300-overwinnen/)
.
Heel moeilijk.
Sterkte voor allemaal.
Je hebt het prachtig en pijnlijk duidelijk verwoord. We duimen allemaal voor een goede afloop. Laat haar in vredesnaam overwinnen.
Tjonge, dit is geen verhaal. Dit is een regelrechte en begrijpelijke hartekreet in 300 woorden. Ik ga meteen meeduimen. Hier is succes belangrijker dan een mooi verhaal. Ik kan me tenminste niet voorstellen dat dit fictie is. Sterkte voor iedereen en …. toch ook een mooi verhaal.
[...] Anneke Geesje Share this:TwitterFacebookVind ik leuk:LikeWees de eerste om post te waarderen. Dit bericht is [...]
O een verhaal om kippenvel van te krijgen zeg. Pfff heel veel sterkte, helaas weet ik hoe het is om je kindje te verliezen en ik hoop voor jullie vrienden dat dit ze bespaard mag blijven. Sterkte er mee en zeker voor de ouders/grootouders.
Tja moid, hier binn gewoon goin woorden veur…. en ook al denkn wie dat dat wel mout, het huift noit, der weezn zoas je binn is al genog!
{{{ knufff }}}
Wat een triest verhaal… Ik vecht ook mee met Mirella en wens jullie en haar ouders en grootouders alle sterkte toe!
Hier zijn zelfs geen 300 woorden genoeg voor, dit is onbeschrijfelijk. En hoe het ook mag aflopen, en ik hoop met heel mijn hart dat het goed zal aflopen, dit gevoel blijft nog zo lang hangen. 100 woorden zijn te weinig, 300 ook. Maar het zegt genoeg over jullie gevoel.
Ik wens jullie en jullie vrienden, maar vooral hun dochter, schoonzoon en kleindochter heel veel kracht en sterkte.
Oh, wat is dit erg, zeg. Ik hoop van harte dat de kleine meid het redt en door liefde omgeven mag opgroeien. Sterkte voor de ouders en allen die dit kleintje nu al liefhebben.
Wat verschrikkelijk, kan me die onmacht levendig voorstellen. Het is prachtig geschreven Gees, maar ik zou willen dat het allemaal niet waar was! Hopelijk komt de kleine Mirella erdoorheen!
Liefs
oh, dit is verschrikkelijk….
wat moet ik hierover zeggen? niets!
aleen maar heel veel sterkte en vechten kleine mirella!!
Weet je, ik denk dat alle woorden van de wereld nog niet genoeg zijn om te vertellen hoe dat voelt! Wat is het leven dan oneerlijk he?
Je kunt allen maar bidden dat Mirella er doorheen komt, maar zij moet het doen en de ouders/grootouders kunnen alleen maar liefde geven en wachten ……….. net als iedereen rond deze ouders/grootouders.
Heb net een telefoontje van je gehad, dit is niet te beschrijven, en toch kan jij dat als geen ander.. Dit komt goed lieffie, 2012 gaat een jaar worden van goede dingen en helen, love you…
Geesje ik zou graag even heel dicht bij je willen zijn om mijn armen om je heen te kunnen slaan in een omhelzing zonder woorden.
lieve groetjes ,Ria
Overwinnen
dat een kind
een erge ziekte overwint
tovert spontaan
menig traan
op meer dan één gezicht
vloeibare
voelbare emotie
die ‘t zwartgallige verlicht
want zie
’t maakt mensen weer goedgezind
Lenjef
Geesje ik hoop zo dat ze het gaat redden.
Ik hoop dat het goed gaat komen met die kleine meisje. Wat een vreselijk verhaal zeg… Dat wens je niemand toe. Geen enkel kind zou zo ziek mogen zijn…. Dus duim, hoop en bid ik met je mee.
Want als alles goed gaat heb je vele wensen maar als een kind ziek is heb je er maar één!
Cyberhug voor jou die dit aangrijpende verhaal zo prachtig hebt verwoord.
Inge
Kippenvel op de armen. En misschien heb je het al lang ergens gemeld, maar ik zou heel graag weten hoe het met het kleine meisje is afgelopen. Laten we hopen dat de opdracht ‘overwinning’ hier helemaal tot zijn recht is gekomen.
Ach jee wat prachtig beschreven. Recht uit het hart. Sterkte!
Gelukkig is ze weer thuis lees ik net. Maar wat een afschuwelijke ervaring!!!
Die je prachtig verwoordt hebt.