invalshoek: ambacht en verrassen

(wil jij ook eens meedoen aan deze schrijfopdracht? klik dan op de volgende link.)

http://reismeermin.wordpress.com/2012/02/15/ambacht-verrassen/

Elzo, (mijn *broer(tje)* Het was een jongen van 12 ambachten en 13 ongelukken.

Althans… dat was de mening van vele docenten die hem in zijn schooljaren een acceptabel vak wilden leren. Een vak waarmee hij zichzelf een goede “oude dag” kon bezorgen, dat was wat hij nodig had …. volgens de gedachten van die docenten. 

Zij hebben nooit verder gekeken  dan dat hun neus kon ruiken.

*Elzo*  Je “wilde” niet luisteren naar hetgene wat deze docenten voor ogen hebben gehad, jij deed hetgene wat jij wilde. Nadat jij je strijd  tegen het “kwaad” had verloren, ontdekte jij de ambacht die jouw de voldoening gaf die je nodig had.

Jouw ambacht, jouw kunst(jes), ze worden nu, nadat je zo plotseling bent overleden, met “andere” ogen bekeken en……… bewonderd. 

“Elzo”

In mijn gedachten zie ik je stille lach, jouw berustende glimlach, ik zie het in je donkere koffiebruine ogen. Deze gedachte, het bracht een verrassend effect met zich mee. Ik heb je het afgelopen jaar zo ontzettend gemist,  ik heb je terug gevonden door je glimlach die ik zie in jouw kunstwerken. Ik koester ze, ik heb ze lief!

Een oud berichtje (2) uit “mijn gedachten”

Invalshoek ”ontlasten/schaterlach” (een oudje uit “mijn gedachten”)

Goedenavond dames en heren, welkom op de tweede les van deze yogacursus, ik ben blij dat jullie er allemaal weer zijn. Ik heb het genoegen om twee nieuwe cursisten aan u voor te stellen. Meneer en mevrouw De Bruin, van harte welkom en ik hoop dat u een  fijne leerzame avond zult hebben. Jullie mogen na het opwarmingsrondje jullie matjes uitrollen en in kleermakerszit daarop plaats gaan nemen. Laat je door de klanken van de muziek meenemen naar het plekje waar jij graag  wil zijn. Adem diep in door de neus, en blaas via de mond weer uit. AAAdem in,Blaaaas uit. Ja goed zo meneer De Bruin , u heeft het door.  Zoek nu een partner uit om deze oefening samen te doen, u gaat tegen over elkaar zitten en pakt elkaar bij de handen vast. Allemaal klaar? Aaadem in, blaaas uit.

Getver, dacht mevrouw De Bruin hij is verdomme weer naar de shoarmatent geweest, de knoflook komt hem nog es uit zijn reet groeien. Ze schoof een stukje naar achteren en dacht: Als hij zo nodig de spanning uit ons huwelijk wil halen dan doet hij het volgende week maar mooi zonder mij. Al dat kleffe gedoe, ze had er toch al geen vertrouwen meer in. Ze keek eens opzij naar het koppel wat naast hun zat. Hmm, met die vent zou zij  deze oefening wel willen proberen. Misschien ging ze de volgende week toch maar weer mee.

ZOOO, dametjes en heertjes, het is nu de bedoeling om tijdens de volgende oefening u van alle spanningen in uw lichaam te ontlasten. U gaat op uw eigen matje op uw rug liggen, u trekt uw benen omhoog en slaat uw armen daaromheen, dan maakt u een rolbeweging naar achteren, zover, dat uw bips naar boven steekt. De muziek zal u daarin begeleiden, geeef u over!

Ja duh??! dacht mevrouw De Bruin, ik ga echt niet met mijn reet omhoog liggen, wat een flauwekul is dit zeg. Ze hoorde de lerares iets tegen haar wel erg leuke buurman zeggen en ze dacht: waar zou hij wonen?, hopelijk niet hier in het dorp, er wordt hier zo snel iets bekend. Verrek, hij kwam bij haar op het matje staan, ja zo snel hoefde het nu ook weer niet. Haar vent had natuurlijk weer niets in de gaten , de sufferd!

Zal ik u even helpen mevrouw De Bruin, rolt u maar naar achteren, ik duw uw bips wel iets omhoog. Voelt u mijn ondersteunende handen? Geef u zich maar over aan mij mevrouw De Bruin, laat alle giftige stoffen in uw lichaam verdwijnen. Nou, dat was nog es fijn, een vent die onmiddellijk begreep wat of ze bedoelde toen ze hem aankeek. Ze gaf zich over en voelde zich helemaal ontspannen.

Plots voelde ze een kramp onder in haar buik, Ze wilde terugrollen maar die vent bleef haar vasthouden. Ze kon het niet meer houden en liet met het geluid van een krachtige donderslag de giftige dampen uit haar lichaam ontsnappen.

De schaterlach van meneer De Bruin zorgde ervoor dat hij, sinds lange tijd, eindelijk ontlast werd van de spanning in zijn  huwelijk.

Invalshoek: Aagje/ontmoeten

Invalshoek: Aagje/ontmoeten

Wil jij ook eens meedoen? klik dan op de volgende link http://reismeermin.wordpress.com/2011/10/11/invalshoek-15/

Doe maar gewoon mee, het is leuk om te doen en het is nog leuker om de bijdrages van de andere deelnemers te lezen.

Ze twijfelde even, zou ze de Acaciastraat weer eens rustig door gaan fietsen? Haar jeugdjaren kwamen dan in een flits voorbij. Vanaf haar vierde levensjaar, tot aan de dag dat ze was getrouwd met de man, waar ze nu nog steeds een fijn leven mee heeft, had ze daar gewoond.

16 jeugdjaren, fiets je daar zomaar aan voorbij?

Haar jeugdjaren in de Acaciastraat waren jaren geweest van uitgaan, pret maken, oneindig veel onzin uithalen met haar vriendinnen en vrienden. Met Aly deed ze dingen waar haar ouders nu nog niets van weten, dat is ook maar beter zo!

Met Johan en Berend, ach daar had ze vele gesprekken mee, hun vader dronk als een tierelier. De vriendschap is nooit verdwenen. Johan leeft niet meer, Berend komt zo af en toe nog een “bakkie bij haar doen”. 

Harma, het meisje die op het hoekje van de Acaciastraat woonde, is nu nog steeds één van haar “hartsvriendinnen”. Lief en leed, een potje klaverjassen, elkaar bezoeken op de camping. Veel, heel veel doen en delen ze nog samen.

Och ja, dan heb je Harry en Greetje nog, Greetje was de jeugdvriendin van haar zus, Greetje is nu zo ziek. Harry, ach… op hem was zij als jong meisje zo verliefd, en hij zag haar alleen maar als een meisje die met hem in de bomen klom. 

Greetje ziet ze bijna nooit meer, Harry groet haar elke week wanneer ze elkaar tegenkomen tijdens het boodschappen doen. “Hoi Harry”- “Hoi Gees”, en daar blijft het bij. Jammer!

Martin en Heike, Heike leeft niet meer, Martin is nu een collega van haar lief. Haar lief en Martin kunnen het goed met elkaar vinden. Haar lief en Martins vrouw begrijpen de humor over hun jeugdherinneringen niet. 

Martin en zij hebben het dan vaak over Klaas, Appie en Hennie Tempel. Eigenlijk gaat het dan over de moeder van deze jongens. Klaas was geen nare jongen, hij was van de zelfde leeftijd als haar * broertje*, Appie was een knappe jongen, een mooi gezicht had hij. Hennie was het evenbeeld van zijn moeder, “Vrouw Tempel!”

“Vrouw Tempel” zat elke dag gehurkt onder haar vensterbank, ze gluurde door de brievenbus, vanachter haar gordijnen op de “voorste” slaapkamer hield zij in de gaten wanneer zij thuis kwam, hoe zij thuis kwam, wie haar naar huis bracht. En altijd bracht dat mens verslag uit aan haar ouders!

Ze noemde haar “Vrouw Aagje Tempel”.

“Aagje” had over alle bewoners van de Acaciastraat altijd wel iets te vertellen.

Ze vond het een #*! wijf in haar jeugdjaren, en nu? Tja, nu zou ze nog graag de verhalen over de bewoners van de Acaciastraat  tijdens haar jeugdjaren van “Aagje Tempel” willen horen.

Misschien moet ze haar toch maar eens gaan bezoeken in het verzorgingstehuis waar ze nu woont.