Schrijfveer “Yochurt”

Wil jij ook eens kijken bij schrijfveren? klik dan op de volgende link.

http://www.heldenreis.nl/Schrijfveren

De “schrijfveer van vandaag is “Yochurt”

Yochurt, hmm lekker als ontbijt, wat vers fruit er door gehusseld en mijn dag begint goed. Ik hou van Yochurt, griekse Yochurt heeft mijn voorkeur, lekker dik en niet te zuur door de honing die de grieken er door heen mengen.  Ik eet elke dag Yochurt, als ontbijt, als dessert en wanneer ik gewoon trek heb in iets.

Of dit belangrijk genoeg is om in een logje te verwerken? Nee, ik denk het niet maar het is mijn blog en het zijn mijn gedachten. Ik schrijf nu dus domweg over iets  wat er zich op dit moment in mijn gedachten afspeelt.

 Door het woordje Yochurt kwam een vroegere vriendin terug in mijn gedachten. Een vrouw die altijd alles beter dacht te weten,altijd had ze een uitgesproken (afkeurende) mening over mijn manier van kleden.

Yochurt, ik spreek het uit als “joggurt”, FOUT!

Volgens haar was het ‘Yo-kurt” Pff, het zal wel, ik vind “joggurt” veel lekkerder klinken.

Ik koop mijn kleding bij diverse winkels, het liefst zo goedkoop mogelijk, het boeit me niet of het wel of niet in de mode is, en het “overbekende merkje” interesseert me al helemaal niet.

Zij droeg alleen maar merkkleding, truien, broeken en ga zo maar door, alles werd weggekieperd omdat het uit de mode was, mijn schoenen werden dan spontaan een maat te klein, met opgekrulde tenen hoorde ik haar mening over mijn kleding aan.

Hoe deze vriendschap ten einde kwam? (nou ja…vriendschap?, nu weet ik beter, toendertijd dacht ik dat het vriendschap was)

Ik had een mooie leren winterjas gekocht, van echt leer, ja echt wel. Dat het van “varkensleer” was voor mij geen probleem, de lage prijs en de bewondering van mijn lief gaf de doorslag tot de aankoop van deze jas.

“Zij” vond hem prachtig, het bontje wat in de kraag was verwerkt was het “neusje van de zalm”.

“Waar heb je die jas gekocht?”

“Bij ‘Cecile & Antoine”

“Zie je nou? Ik zei het toch, ga eens naar de wat duurdere winkels, meis deze jas, hij staat geweldig mooi, waar is die winkel?”

“Ach meis weet je dat niet? In de Langestraat te Winschoten, naast Automatiek Vonk, je weet wel die vent met z,n lekkere kroketjes”

“Huh??? Maar…. daar zit C&A met z,n lelijke confectiekleding toch, of is die weg?”

“Nee, ben je mal, C&A staat voor C van Cecile en A van Antoine , wist je dat niet?

Nooit heb ik meer iets van haar gehoord.

Maandagmorgen,Ik verheug me er op, dan eet ik mijn bakkie joggurt, trek mijn lekkere warme leren winterjassie aan, ga later op de dag natuurlijk een kroketje bij Vonk uit de muur trekken en ik ga dan ook maar es kijken of er bij C&A nog iets leuks te vinden is.

wink

Wedden dat ik loop te “knorren” van het plezier wat ik dan heb?

Schrijfveer: “De non en de pianist”

In het “witte vrouwen klooster” op het Vrijthof te Maastricht was het de laatste tijd wat rumoerig.

Moeder Overste zat met haar handen in haar keurig ineen gevlochten lange haren. De rode strik die haar haren bijeen hield was de oorzaak geweest van het tumult.

De nonnen hadden “onderonsjes”.

Hoe had het kunnen gebeuren dat ze na haar vrije weekend haar rode strik had vergeten? Zijn tedere handen hadden haar in een opperste staat van opwinding gebracht. Zijn pianospel wat hij liet horen in ”haar geheime kroegje”, het was een voorspel van een lange sensuele nacht geweest. 

De rede die ze geschreven had voor het gebed op de vroege maandagochtend begon met: “Bezint eer ge begint”.

Ze streek nog eens over haar bijeengebonden haren. Ze bedacht zich niet nog eens, ze trok met een resoluut gebaar de rode strik uit haar  haren.

Met een opgeheven hoofd en de rode strik in haar handen vertelde ze in haar rede dat liefde en passie een goed begin was van een nieuw leven.Ze verliet het klooster en genoot van het spel wat de pianist voor haar bleef spelen.

witte vrouwen klooster http://www.rhcl.nl/page.asp?id=1426)