http://reismeermin.wordpress.com/2012/02/15/ambacht-verrassen/

Elzo, (mijn *broer(tje)* Het was een jongen van 12 ambachten en 13 ongelukken.

Althans… dat was de mening van vele docenten die hem in zijn schooljaren een acceptabel vak wilden leren. Een vak waarmee hij zichzelf een goede “oude dag” kon bezorgen, dat was wat hij nodig had …. volgens de gedachten van die docenten. 

Zij hebben nooit verder gekeken  dan dat hun neus kon ruiken.

*Elzo*  Je “wilde” niet luisteren naar hetgene wat deze docenten voor ogen hebben gehad, jij deed hetgene wat jij wilde. Nadat jij je strijd  tegen het “kwaad” had verloren, ontdekte jij de ambacht die jouw de voldoening gaf die je nodig had.

Jouw ambacht, jouw kunst(jes), ze worden nu, nadat je zo plotseling bent overleden, met “andere” ogen bekeken en……… bewonderd. 

“Elzo”

In mijn gedachten zie ik je stille lach, jouw berustende glimlach, ik zie het in je donkere koffiebruine ogen. Deze gedachte, het bracht een verrassend effect met zich mee. Ik heb je het afgelopen jaar zo ontzettend gemist,  ik heb je terug gevonden door je glimlach die ik zie in jouw kunstwerken. Ik koester ze, ik heb ze lief!

Het maakt me blij en ik betreed met vrolijke danspasjes het ,nu nog onverzorgde, grasveldje achter in onze tuin. Ik zie mijn stralend witte was al hangen aan de waslijn. De buurman, die met gebogen hoofd, in opdracht van z,n vrouw, het afval van hun middagmaal in de groene container gooit, groet ik met een vrolijke lach. Mijn korte rokjes en de vrolijk gekleurde shirtjes met korte mouw heb ik al uit de kast gehaald, opnieuw gewassen en gestreken. Nog twee maandjes te gaan en ik zit weer heerlijk in het voorjaarszonnetje voor de caravan op de camping, en natuurlijk op een gezellig terras in Ootmarsum.Ik verheug me,dat is wel duidelijk toch?

Ik ben zo vrolijk, zo vrolijk was ik de afgelopen winter nog nooit!

De lente is in zicht!

Getver! Wanneer ik denk aan al die schijthoopjes van de kat van onze buren op ons grasveldje word ik nu al chagrijnig. Ik wil al helemaal niet denken aan de strontvlekken op mijn witte was, onze andere buren houden duiven. Ik maak  nog eens een keer een pasteitje van ze!!. De vliegen die in de zomer massaal hun avondmaal bij mijn groene container denken te halen sla ik, nu, in mijn gedachten al met een ferme klap morsdood. Om mijzelf te beschermen tegen deprimerende gedachten ga ik nu niet op de weegschaal staan, m,n zomerrokkies en shirtjes zullen wel weer richting mijn nicht Uchie gaan. GRR!!! De gedachte aan een lekker koud pilsje op een terras doet me gelijk aan de stijgende prijzen in de horeca denken. Ik word er niet vrolijk van, ik word er echter ook niet droevig gestemd van.

Ik word er namelijk behoorlijk chagrijnig enschijtziek van!!!

Wat voor verhaal is hier, volgens jouw gedachten, nu aan vooraf gegaan?

“Nou ja zeg,  je hoeft niet gelijk op zo,n heftige manier te reageren,het was maar een voorstel. Je wilde toch al zo lang iets anders dan wat we normaal gesproken doen?”

“Ja, maar dat wil nog niet zeggen dat ik hierin met je mee ga, je weet toch hoe ik daar over denk? In feite is het een voorstel van jou waarvan je vooraf al wist dat ik daar niet mee in zou gaan stemmen. Wat had je in vredesnaam, met deze idiote gedachte van je, nu werkelijk voor ogen?”

“(zucht) Soms is het best wel goed meis om eens wat variatie aan te brengen, altijd maar het zelfde ritueeltje, dat geeft geen spanning, laat staan enige ontspanning. Probeer het nou toch maar eens een keer, als het ons niet goed bevalt dan gaan we gewoon weer terug naar onze vertrouwde oude gewoontes. Geen probleem dus, maar… ik vind dat je best eens wat anders kunt gaan ondernemen, dat maakt dat het weer spannend wordt.

“Spanning? Ontspanning? Wat wil jij nu eigenlijk? Het roer omgooien en met iets geheel nieuws beginnen? Ik bedank ervoor, het is voor mij goed zoals het is ”

” Meissie m,n lieffie, verzet je nu eens één keer niet tegen de veranderingen die ik in ons leven wil aanbrengen, ik weet zeker dat je hier ook erg van zult gaan genieten. Je kent toch het gezegde: “Verandering van spijs doet eten”

“Ik krijg echt geen enkele trek door deze veranderingen, ik wil gewoon blijven doen wat we al vele jaren doen, wat is daar nu zo moeilijk aan?”

“Niets, helemaal niets. Maar….ik zou toch wel heel graag onze Meivakantie nu ergens anders willen doorbrengen, Kreta, ik heb het nu wel gezien.

wil jij ook eens een We300 schrijven? Klik dan op de volgende link

.http://platoonline.wordpress.com/2012/02/17/481/

Mijn tante Mientje belde vanavond, ze was gebeld door haar zus. Haar zus is mijn moeder.

Mijn moeder, met al haar verdriet (en onbegrip), sprak haar ongenoegen uit zonder er (zoals gewoonlijk) een duidelijke uitleg bij te geven.

Mijn tante Mientje, ze had verwacht dat ik daar dan weer een antwoord op kon (wilde) geven.

Ik ben het zat!  Spuugzat! Hun pogingen om mij mee te trekken in hun leugens om de lieve vrede, die zij zo graag willen bewaren, komen me werkelijk de strot uit! Verdriet, boosheid en onmacht, wie kent het niet? Elk mens krijgt zijn eigen pijn in het leven te verwerken, dat is overmijdelijk.

Wil je de waarheid niet horen?

VRAAG HET ME DAN OOK NIET!

De chauffeur begroette hun met z,n warme glimlach, hij wist wat voor “pappenheimers” hij elke morgen in de bus kreeg.Soms verdween er een passagier, daar kwam dan een jonger iemand voor in de plaats. Hij moest daar altijd aan wennen, hij hield niet van veranderingen.

Het meisje met haar mooie rode haren was nu een “blondje”. De chauffeur schrok van haar uiterlijk vertoon van zoveel domheid. De man met z,n lange baard had blijkbaar z,n scheerapparaat terug gevonden. De jonge vrouw die altijd zo keurig gekleed naar haar werk ging droeg nu een super kort rokje en netkousen. De jonge knul was vandaag vriendelijk, hij had zomaar naar hem terug gelachen. De passagiers, ze keken naar elkaar, hun verandering, het zorgde er voor dat ze zomaar in gesprek gingen, met en over elkaar. Er werd zelfs gelachen. ze voelden zich plotsklaps verbonden met elkaar. 

De chauffeur glimlachte, luisterde naar de gesprekken die zijn ”pappenheimers” met elkaar voerden. Hij schakelde de intercom van de bus in. Met een trillend geluid in zijn stem vertelde hij aan zijn “pappenheimers”  hoe fijn hij het voor hun vond dat ze nu, na al die jaren, eindelijk eens contact met elkaar hadden gekregen.  

Zijn krijsende stem klonk hard door de intercom, de passagiers luisterden er met verbazing naar. Ze hoorden dat hij schreeuwend vroeg om terug te gaan naar hoe het was geweest.  Hun verbazing steeg toen hij de bekende afslag voorbij reed, de snelheid waarmee hij de volgende afslag opreed  deed hun beseffen dat elke verandering geen verbetering was.

Wil jij ook eens mee doen aan deze schrijfopdracht? klik dan op de volgende link. http://platoonline.wordpress.com/2012/02/17/481/

Ze is weer thuis gekomen.

Thuis, bij haar vader en moeder.

Thuis, waar ze de nacht in haar eigen bedje door mag brengen.

“Mirella”

Een naam wat de betekenis van “bewonderingswaardig” heeft.

Dit klein lief meiske kreeg deze naam van haar vader en moeder.

Hoe toepasselijk kan een gekozen naam in een gezin zijn?

De twee jonge vrouwen, ze schatte hun leeftijd op begin dertig,ze kwamen, gezellig giebelend het restaurant binnen en namen plaats aan het tafeltje naast haar. Wijn, dat was wat ze wilden. De serveerster bracht hun één fles rode wijn en twéé prachtig mooie glazen.  Ze keek naar deze twee vrolijke vrouwen, ze giebelde in haar gedachten even met hun mee, het bracht wat jeugdsentiment bij haar naar boven.

Ze luisterde naar het gesprek van deze twee vriendinnen,of zouden het twee zusjes zijn? Nou ja, “What ever?”. 

Ze genoot van de vrolijkheid van deze twee vrouwen. Ze waren open en  eerlijk naar elkaar. Af en toe dacht ze: “Tjee zeg, dat had ik nou nooit aan m,n vriendin verteld”. Het gesprek werd ,nadat de fles met rode wijn leeg was, intiemer.

Ze bestelde een glas wijn en een mandje stokbrood met kruidenboter en spitste haar oren toen ze het woord tampon hoorde.

Ze hoorde waarom het erg belanrijk was om  altijd eerst je handen te wassen “voordat”  je een tampon verwisselt, zeker weten, nadat je een spaanse peper hebt fijngesneden!  

Ze genoot, en nam het besluit om vanaf nu toch wat vaker even op de fiets naar Winschoten te gaan.